Wiara to umocnienie chrześcijaństwa

Wiara to umocnienie chrześcijaństwa, wyraz Bożego przebaczenia, łaska i mądrość Boża, albo lepiej – początek mądrości w nas samych. (Grzegorz z Synaju) Spotkać Boga, ale tak naprawdę…

Wiara to łaskawość Boga

Wiara to łaskawość Boga, znak pojednania, pieczęć Chrystusa, promień duchowego słońca, poranna zorza serc. (Grzegorz z Synaju) Anathema sit… niech będzie wyłączony…

Poznanie Boga

Wiara to poznanie Boga, ujawnienie się chrztu, oczyszczające obmycie, zadatek Ducha Świętego, rozradowanie się w Jezusie i wesele duszy. (Grzegorz z Synaju) Dar i modlitwa – nowa seria komentarzy liturgicznych

Wiara do Dobra Nowina

Wiara to dobra nowina o Bogu, pewność serca, nadzieja zbawienia, znamię uświęcenia, droga do świętości. (Grzegorz z Synaju)

Wiara to czynna miłość

To poręka dóbr, których się spodziewamy (zob. Hbr 11,1), czynna miłość, anielskie poruszenie, moc istot bezcielesnych, ich dzieło i wesele. (Grzegorz z Synaju)

Modlitwa to wiara

Modlitwa to apostolskie nauczanie, działanie wiary, albo raczej sama wiara. (Grzegorz z Synaju) Nowa książka Ojca Augustyna „Życie mnisze” część 2

Ogień radości

U początkujących modlitwa jest niczym ogień radości, pochodzący z serca, u doskonałych zaś jakby udzielające się światło, które wydaje miłą woń. (Grzegorz z Synaju) Nowa książka Ojca Augustyna „Życie mnisze” część 1

Początek wyciszenia

Początkiem wyciszenia jest skupienie wolne od trosk, stanem środkowym – oświecająca moc i kontemplacja. Krańcem jest ekstaza, porwanie umysłu ku Bogu. (Grzegorz z Synaju) „Dwadzieścia dialogów Jezusa” – NOWOŚĆ

Początek modlitwy

Początkiem modlitwy umysłu jest działanie [ascetyczne]. Następnie przychodzą: oczyszczająca moc Ducha oraz mistyczny kult spełniany przez umysł. (Grzegorz z Synaju) Poznaj historię monastycyzmu w Polsce – „Kamienie do mozaiki”

Niewiedza

Wiernemu wystarczy wiara, która swe formy i moc czerpie z Jezusa. Niewiedza jednak nauczyła ludzi wiary wyrażanej tylko w słowach, martwej i niewrażliwej, a nie wiary przeżywanej w łasce. (Grzegorz z Synaju)

Wiara

Do zbawienia wystarczy człowiekowi jedynie wiara, która jest napełniona łaską Ducha i przejawia się w wypełnianiu przykazań. Pod warunkiem jednak, że człowiek zachowa tego rodzaju wiarę i nie przedłoży wiary martwej oraz bezwładnej nad żywą w Chrystusie. (Grzegorz z Synaju)  

Owoce przykazań

Z prawdziwej, czynnej wiary rodzą się owoce przykazań: powściągliwość i miłość, a także pokora, ów dar Boży, który jest początkiem i siłą miłości. (Grzegorz z Synaju) Podręcznik do kaligrafii „Piękna Litera”

Wiara

Przez wiarę wszelkie przykazanie jest źródłem i sprawcą oświecenia dusz. (Grzegorz z Synaju) Modlitwa w życiu Ojca Piotra Rostworowskiego

Podstawa przykazań

Zrozum, że podstawą przykazań jest wiara, która działa bezpośrednio w sercu. (Grzegorz z Synaju) Rozmowa o Apokalipsie [cz.5] Zasady interpretacyjne

Życiodajne prawo Ducha

Życiodajne prawo Ducha, wskazuje Apostoła, działa i wyraża się w sercu, podobnie jak prawo litery wypełnia się w świecie zewnętrznym. Pierwsze wyzwala umysł spod prawa grzechu i śmierci (Rz 8,2). Drugie zasłania się pozorami i dokonuje dzieła faryzejskiego: spełnia i pojmuje

Zapomnienie o Stwórcy

Dzięki pamięci o Bogu także pozostałe przykazania mogą być zachowane bądź zaprzepaszczone. Brak pamięci, jaki pojawiał się na początku, doprowadził bowiem do zapomnienia o Stwórcy i zaciemnienia też innych przykazań. I w ten sposób ogołocił człowieka z wszelkiego dobra. (Grzegorz z

Pamięć o Bogu

Przykazania ze swej natury wskazują zawsze na pierwsze z nich, obejmujące wszystkie pozostałe. Dotyczy ono pamięci o Bogu: Pamiętaj o Panu, Twoim Bogu nieustannie (Pwt 8,18). (Grzegorz z Synaju) Rozmowa o Apokalipsie [cz.4] Wielki dzień gniewu Bożego

Dobry kamień

Wszystko bowiem dokonuje się w sercu i wyraża według Ducha. Kto tego nie osiągnął, ale ma inne cnoty, może być jakby dobrym kamieniem do budowy świątyni Bożej. Nie jest jednak świątynią Ducha, ani jej wielkim kapłanem. (Grzegorz z Synaju) Obżarstwo pokusą

Wolne serce

Jeśli serce jest wolne od wszelkich myśli i działa w nim Duch Święty, staje się ono prawdziwą świątynią, jeszcze w tym życiu. (Grzegorz z Synaju) Listy Barsanufiusza i Jana [cz.5] Doskonała cierpliwość

Wyciągnąć ręce ku niebu

Kto natomiast nie posiada mocy modlitwy, może zmusić myśli do ucieczki w inny sposób: przez naśladowanie Mojżesza (zob. Wj 17,11). Gdy bowiem wstaje i wyciąga jak on ręce ku niebu, oraz tam kieruje wzrok, Bóg odsuwa myśli. Wtedy może usiąść

Pan szybko przychodzi z pomocą

Pan, który szybko przychodzi z pomocą, natychmiast weźmie w obronę tych, którzy całą duszą dniem i nocą wołają do Niego (Łk 18,7). (Grzegorz z Synaju) Listy Barsanufiusza i Jana [cz.3] Trudy wzmacniają ducha

Imię Jezus

„Imieniem Jezus”, radzi Klimak, „smagaj przeciwników”. Nasz Bóg bowiem jest ogniem niszczącym występność (zob. Pwt 4,24). (Grzegorz z Synaju) Listy Barsanufiusza i Jana [cz.2] Miłość współbraci

Żar modlitwy

Myśli nie zniosą żaru, jaki z modlitwy wstępuje do serca i uciekną, niby porażone ogniem. (Grzegorz z Synaju) Listy Barsanufiusza i Jana [cz.1] Walka duchowa

Wzywaj wytrwale Pana Jezusa

Kiedy więc opanowują cię myśli, wzywaj nieustannie i wytrwale Pana Jezusa, a one znikną. (Grzegorz z Synaju) Słowo Ojca Opata w sprawie projektu FILOKALIA

Usunąć myśli

Jedynie silni mogą walczyć z myślami i je usunąć. Jednak także oni nie wypędzają ich swoją mocą, lecz podejmują z nimi walkę z pomocą Boga, przyodziani w Jego zbroję. (Grzegorz z Synaju)